1مقدمه: دلبستگی پیوند عاطفی پایدار بین مادر و جنین است که پدیده ای منحصر به فرد می­باشد. هدف از این پژوهش، تعیین ارتباط دلبستگی مادر و جنین با استرس والد شدن است. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی - تحلیلی، 250 نفر از زنان باردار مراجعه کننده به مراکز جامع سلامت دانشگاه علوم پزشکی بروجن، مورد مطالعه قرار گرفتند. داده ­ها با استفاده از پرسش نامه های دموگرافیک باروری، پرسش نامه­ استاندارد کرانلی و پرسش نامه استاندارد استرس والدی، جمع­آوری و با استفاده از آمار توصیفی، محاسبه ضریب همبستگی پیرسون و ضریب همبستگی اسپیرمن، آزمون t مستقل، رگرسیون چند متغیره و آزمون تحلیل واریانس مورد تجزیه قرار گرفتند. نتایج: بین نمره کل استرس والدی با نمره کل دلبستگی مادر و جنین و ابعاد آن رابطه معکوس معنادار وجود دارد (0/001P<). رگرسیون چند متغیره نشان داد دو بعد از خود گذشتگی و تمایز مادر و جنین بیشترین ابعاد پیش بینی کننده استرس والدی بودند. هم چنین ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که نمره کل استرس والدی با متغیرهای دموگرافیک و باروری ارتباط معنادار ندارد (0/05P>). هم چنین نمره کل دلبستگی مادر به جنین نیز با متغیرهای دموگرافیک و باروری ارتباط معناداری نداشته (0/05P>) و تنها با تعداد بارداری رابطه معکوس دارد (0/05P<). نتیجه گیری: یافته­ های پژوهش نشان می ­دهد که با افزایش دلبستگی و کاهش استرس والدی می­ توان شاهد مسئولیت پذیری والدی بیشتر در قبال شیرخوار باشیم، بدین صورت می ­توان انتظار داشت با حمایت­ های عاطفی، مراقبتی و بهداشتی بهتری همراه باشیم.

هدف پژوهش حاضر با هدف بررسی دلبستگی والد-کودک در ناشنوایان خردسالان در مقایسه با همتایان شنوا انجام شد. روش روش مطالعه توصیفی و پس رویدادی بود. جامعه پژوهش را تمامی خردسالان ناشنوای عمیق 24-10 ماهه تشکیل می دادند که درشش ماهه دوم سال 1397 به مرکز کاشت حلزون شنوایی ایران مراجعه کرده و در لیست انتظار نوبت عمل کاشت حلزون شنوایی قرار داشتند. با روش نمونه گیری تصادفی 37 خردسال ناشنوای عمیق با میانگین سنی 24/13 انتخاب و با 30 خردسال شنوا با میانگین سنی16/11ماهه به لحاظ دلبستگی والد-کودک مقایسه شدند. مقیاس دلبستگی پس از تولد کاندون و کورکیندال (MPAS) توسط مادران هر دو گروه تکمیل شد. تحلیل داده ها در نسخه 22 نرم افزار SPSS با روش تحلیل واریانس چند متغیره و تی مستقل صورت گرفت. یافته ها نتایج حاکی از عدم تفاوت معنادار در دلبستگی کلی و خرده مقیاس های کیفیت دلبستگی، نبود خصومت و رضایت از تعامل در گروه شنوا و ناشنوا بود (001/0

پژوهش حاضر با هدف تبیین اثربخشی بازی­ درمانی تعاملی ­محور بر کیفیت روابط دلبستگی کودک با والد انجام گرفت. روش تحقیق در این پژوهش آزمایشی از نوع تک­ آزمودنی با طرح AB بود. جامعه آماری شامل تمامی کودکان 5 تا 8 سال با آسیب­های دلبستگی بود که در سال تحصیلی 1400- 1399 در مراکز روانشناسی شهر تهران حضور داشتند؛ تعداد این کودکان 10 نفر بود­. از بین آن­ها تعداد 3 کودک (دو پسر و یک دختر) بر اساس ملاک­های ورود و خروج و به شیوه نمونه­ گیری هدفمند گزینش ­شدند. مداخله بازی ­درمانی تعاملی­ محور برای هر کودک بر اساس دستورالعمل بوث و جرنبرگ (2010)، به صورت 2 جلسه (45 دقیقه­ای) در هفته، طی 10 هفته (21 جلسه) و به مدت دو و نیم ماه اجرا گردید. ابزارهای پژوهش شامل فرم روش تعاملی مارشاک (MIM) و چک لیست رفتاری تراپلی (محقق­ساخته) بود. تحلیل دیداری داده­ ها در دو سطح درون­ موقعیتی و بین ­موقعیتی بر اساس سه شاخص سطح یا طراز، روند و تغییرپذیری انجام گرفت. یافته­های پژوهش نشان داد که مداخله بازی­ درمانی تعاملی­محور بر کیفیت روابط دلبستگی کودک با والد تأثیر معناداری داشت (05/0P<). مطابق با یافته­ های پژوهش اثربخشی مداخله بازی درمانی تعاملی­ محور بر روی بهبود کیفیت روابط دلبستگی کودک با والد به تأیید رسید. بنابراین، این روش را می­توان به­ عنوان یکی از درمان­های مفید و کاربردی برای کودکان در نظر گرفت.

طرحواره های ناسازگار اولیه، الگوهای عمیق، فراگیر و ناکارآمدی است که در کودکی یا نوجوانی شکل گرفته، در بزرگسالی تداوم می یابد و در عمیق ترین سطح شناخت، عمل که معمولاً فرد نسبت به آنها آگاهی ندارد، عمل می کند. به طور معمول فرض می شود طرحواره ها در نتیجه تجارب اولیه با مظاهر دلبستگی پرورش می یابند. هدف این پژوهش تعیین نقش میانجیگر سبک های دلبستگی در رابطه بین الگوهای ارتباط والد-فرزند با طرحواره های ناسازگار اولیه بود. برای این منظور، 420 دانشجوی دانشگاه های آزاد واحد تهران در سال تحصیلی 97-1396 به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و از نظر الگوی ارتباط والد-فرزندی، طرحواره ها، و دلبستگی مورد ارزیابی قرار گرفتند. تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی نشان داد از میان مولفه های الگوی ارتباط مادر و فرزند، کنترل، درهم تنیدگی، انعطاف ناپذیری و بی تفاوتی؛ از الگوی ارتباط پدر و فرزند، درهم تنیدگی و از میان سبک های دلبستگی، سبک دلبستگی دوسوگرا و اجتنابی پیش بینی کننده معنادار طرحواره های ناسازگار اولیه هستند. به نظر می رسد با اصلاح الگوهای ارتباط والد-فرزند و با توجه به سبک های دلبستگی می توان از شکل گیری طرحواره های ناسازگار جلوگیری کرد.

هدف تعامل مثبت بین مادر و کودک علاوه بر شکل دهی دلبستگی ایمن در فرزندان، می تواند از بروز بسیاری از آسیب های روان شناختی، تحولی، هیجانی و اجتماعی کودک پیشگیری نماید. بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بسته آموزشی تعامل والد-فرزند بر کیفیت دلبستگی کودکان دارای تعامل مادر-کودک ناکارآمد انجام گرفت. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل مادران دارای کودکان 3 تا 6 سال شهر اصفهان در سه ماهه پاییز سال 1397بود. در این پژوهش تعداد 40 مادر دارای کودکان 3 تا 6 سال با روش نمونه گیری غیرتصادفی هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل گمارده شدند (20 مادر در گروه آزمایش و 20 مادر در گروه کنترل). گروه آزمایش آموزشی تعامل والد-فرزند را طی سه ماه در 9 جلسه 75 دقیقه ای دریافت نمودند. پرسشنامه مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه کیفیت دلبستگی هالپرن و کاپنبرگ (2006) بود. داده های حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر توسط نرم افزار آماری SPSS23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نتایج نشان داد که بسته آموزشی تعامل والد-فرزند بر کیفیت دلبستگی کودکان دارای تعامل مادر-کودک ناکارآمد تاثیر معناداری داشته است. به این صورت که این بسته آموزشی توانسته منجر به بهبود کیفیت دلبستگی کودکان دارای تعامل مادر-کودک ناکارآمدشود. نتیجه گیری بر اساس یافته های پژوهش حاضر می توان چنین نتیجه گرفت که بسته آموزشی تعامل والد-فرزند با بکارگیری شناخت احساسات و افکار و ایجاد بستری برای تجربه هیجانات، می تواند به عنوان یک روش کارآمد جهت افزایش کیفیت دلبستگی کودکان دارای تعامل مادر-کودک ناکارآمد مورد استفاده گیرد.

هدف پژوهش حاضر، رابطه سبکهای دلبستگی و راهبردهای حل تعارض فرزند- والد با نگرش فرزندان نسبت به والدین است. برای این منظور، تعداد 150 نفر (75 پسر و 75 دختر) از دانشجویان به صورت نمونه گیری مرحله ای انتخاب و با پرسشنامه های سبکهای دلبستگی، راهبردهای حل تعارض فرزند- والد و نگرش نسبت به والدین مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد بین سبکهای دلبستگی ایمن و اجتنابی با نگرش فرزند نسبت به پدر و مادر رابطه ای منفی و بین سبک دلبستگی دوسوگرا با نگرش فرزند نسبت به پدر و مادر رابطه ای مثبت و معنا دار وجود دارد. راهبردهای حل تعارض، شامل پرخاشگری کلامی و فیزیکی پدر و مادر با سبک ایمن رابطه منفی معنی دار اما با سبک دوسوگرا، رابطه مثبت معنا دار دارد. تحلیل رگرسیون نشان داد که راهبرد پرخاشگری فیزیکی خود و سبک دلبستگی اجتنابی، قادر به پیش بینی نگرش نسبت به پدر و راهبرد پرخاشگری فیزیکی خود و سبک دلبستگی دوسوگرا و راهبرد پرخاشگری خود قادر به پیش بینی نگرش نسبت به مادر است.

زمینه و هدف: محیط خانواده می تواند رشد عاطفی-اجتماعی کودکان و نوجوانان را به شدت تقویت کند یا مانع آن شود. این پژوهش با هدف مقایسه ی اثربخشی درمان رابطه ی والد-کودک و درمان ترکیبی رابطه ی والد-کودک و درمان دلبستگی در مادران دلبستهٔ,ناایمن بر مشکلات رفتاری کودکان انجام شد. روش بررسی: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری دوماهه همراه با گروه گواه بود. جامعهٔ,آماری پژوهش را مادران دارای کودکان دچار مشکلات رفتاری مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره و روان شناختی واقع در منطقهٔ,یک شهر تهران در سال های 1397 و 1398 تشکیل دادند. سی مادر داوطلب واجد شرایط با تشخیص سبک دلبستگی ناایمن براساس نسخهٔ,کوتاه مقیاس تجارب مربوط به روابط نزدیک (وی و همکاران، 2007)، وارد مطالعه شدند. سپس در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه قرار گرفتند (هر گروه ده نفر). در سه مرحله ی آزمون، مادران به سیاههٔ,اختلال های رفتاری کودک (آخنباخ و رسکورلا، 2007) پاسخ دادند. گروه آزمایش اول، ده جلسه درمان رابطه ی والد-کودک و گروه آزمایش دوم، ده جلسه درمان رابطهٔ,والد-کودک و ده جلسه درمان دلبستگی را دریافت کرد. برای تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس، آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 0٫, 05 در نرم افزار SPSS نسخه ی 24 استفاده شد. یافته ها: بین دو گروه آزمایش در متغیرهای افسردگی/گوشه گیری (0٫, 006=p)، رفتارهای پرخاشگرانه (0٫, 013=p) و قانون شکنانه (0٫, 001=p) تفاوت معنادار وجود داشت؛ اما در بقیه متغیرها (اضطراب، شکایات جسمانی، مشکلات اجتماعی، مشکلات تفکر و مشکلات توجه) بین دو گروه آزمایش تفاوت معنادار مشاهده نشد (0٫, 05

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه خلق و دلبستگی مادر و مشکلات آموزشی و رفتاری فرزندان با میانجی گری رابطه ی مادر-کودک در کودکان 6 تا 12 سال بود. مطالعه به روش همبستگی و با نمونه گیری در دسترس انجام شد. از بین جامعه مورد مطالعه که شامل مادران کودکانی بودند که فرزندان آنها در فعالیت های فوق برنامه شهر کرج( رجائی شهر) مشارکت داشتند تعداد 214 مادر به پرسشنامه ارزیابی رابطه مادر-کودک راس (1961)؛ دلبستگی کولینز و رید (1990)؛ استرس، اضطراب و افسردگی لویباند و لویباند (1998)؛ و مشکلات رفتاری راتر (1964) پاسخ دادند. یافته های پژوهش به روش تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزار لیزرل تحلیل شد. نتایج نشان داد دو متغیر خلق و دلبستگی مادر به طور مستقیم با مشکلات آموزشی و رفتاری فرزندان رابطه معناداری دارند. این در حالی است که متغیر میانجی یعنی رابطه مادر– فرزند ارتباط معنا داری با مشکلات آموزشی و رفتاری کودکان ندارد. در ضمن دو متغیر مطرح شده توانسته اند 55 درصد از مشکلات آموزشی و رفتاری کودکان را تبیین نمایند. با توجه به یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که از جمله عوامل موثر در مداخلات در کاهش مشکلات آموزشی و رفتاری فرزندان، علاوه بر مهارت های فرزند پروری، مداخله جهت بهبود خلق و مشکلات دلبستگی مادران می باشد.

هدف: هدف پژوهش تعیین نقش میانجیگر سبک های دلبستگی در رابطه بین الگوهای ارتباط والد-فرزند با طرحواره های ناسازگار اولیه بود. روش: روش پژوهش همبستگی و جامعه آماری دانشجویان دانشگاه های آزاد اسلامی تمام واحدهای علوم و تحقیقات تهران در سال تحصیلی 97-1396 به تعداد 196100 نفر بود. به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای دانشکده های ادبیات و علوم انسانی، علوم پایه و فنی مهندسی انتخاب و حجم نمونه به پیشنهاد میشل 1993 و با در نظر گرفتن نسبت 10 تا 20 آزمودنی به ازای هر متغیر و احتمال ریزش 420 نفر تعیین شد. داده ها با استفاده از مقیاس الگوی ارتباط والد-فرزند باقری (1392)، نسخه کوتاه پرسشنامه طرحواره یانگ 1998 و پرسشنامه دلبستگی بزرگسالان هازن و شیور (1987) جمع آوری و بعد از حذف 58 پرسشنامه مخدوش و داده پرت، داده ها با روش الگویابی معادله های ساختاری تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که الگوی ساختاری پژوهش برازش مناسبی دارد و تنها سبک دلبستگی دوسوگرا می تواند در سطح 99 درصد اطمینان رابطه بین الگوی ارتباطی آزادی مدار را با طرحواره های حوزه بریدگی و طرد (229/0 =β )، خودگردانی و عملکرد مختل (241/0 =β )، محدودیت های مختل (150/0 =β )، دیگرجهت مندی (208/0 =β ) و حوزه گوش به زنگی بیش از حد و بازداری (159/0 =β ) و نیز رابطه بین الگوی ارتباطی امنیت مدار را با طرحواره های حوزه بریدگی و طرد (375/0 =β )، خودگردانی و عملکرد مختل (396/0 =β )، محدودیت های مختل (246/0 =β )، دیگرجهت مندی (340/0 =β ) و حوزه گوش به زنگی بیش از حد و بازداری (260/0 =β ) میانجیگری کند. نتیجه گیری: بر اساس این نتایج می توان با آموزش الگوهای درست ارتباط والد-فرزند به والدین، مانع شکل گیری طرحواره های ناسازگار اولیه و آسیب های ناشی از آن شد.

زمینه و هدف: خانواده به عنوان زیربنای شخصیت و رفتارهای بعدی کودک شناخته می شود. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اختلال نافرمانی مقابله ای، خودمهارگری، و سبک های دلبستگی در کودکان با و بدون والد معتاد انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع علی-مقایسه ای است. جامعه آماری پژوهش شامل کودکان 7 تا 12 ساله، با و بدون والد معتاد شهر تهران در سال 1398 بود. نمونه مورد مطالعه شامل 62 کودک (31 کودک با والد معتاد و 31 کودک با والد غیرمعتاد) بود که با استفاده از نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه علایم مرضی کودکان (گادو و اسپیرافکین، 1984)، مقیاس ارزیابی خودمهارگری (کندال و ویلکاکس، 1979) و پرسشنامه دلبستگی (کولینز و رید، 1990) بود. تحلیل داده ها با نسخه 24 نرم افزار SPSS و با استفاده از روش آزمون t برای گروه های مستقل و تحلیل واریانس چندمتغیری انجام شد. یافته ها: یافته های به دست آمده در این پژوهش نشان داد که بین کودکان با و بدون والد معتاد در متغیرهای اختلال نافرمانی مقابله ای، خودمهارگری، و سبک های دلبستگی (ایمن، اجتنابی و دوسوگرا) تفاوت معنادار وجود دارد (0/05 < p) و کودکان با والد معتاد، نمرات بالایی در اختلال نافرمانی مقابله ای، سبک دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا، و نمرات پایینی در خودمهارگری و دلبستگی ایمن به دست آوردند (0/05 < p). نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که در کودکان با والد معتاد، اختلال نافرمانی مقابله ای بالا بوده و از سبک دلبستگی ناایمن و خودمهارگری پایین تری برخوردارند. بنابراین ضروری است توجه بیشتری نسبت به اثرات شیوه های تربیتی و فرزندپروری و پیامدهای آن شود.